Galeria

Piernik – ciasto o słodko-pikantnym smaku, o długiej trwałości, zrobione z mąki pszennej lub żytniej, miodu, karmelizowanego cukru, tłuszczu, jajek, wody (lub mleka), środka spulchniającego, mocno przyprawione przyprawami korzennymi. Nazwa piernik wywodzi się od staropolskiego słowa „pierny”, czyli pieprzny.

Swoją trwałość pierniki zawdzięczają z jednej strony dużemu udziałowi przypraw korzennych, a z drugiej swojej twardości i suchości. W zimnym i suchym miejscu dają się przechowywać nawet przez kilka miesięcy.

Najtrwalsze są tzw. pierniki dojrzewające. Surowe ciasto na piernik należy zostawić po wymieszaniu w chłodnym miejscu, aby sfermentowało. W produkcji przemysłowej leżakowanie ciasta może trwać kilka tygodni, a ciasto na domowe pierniki wigilijne zaleca się zarabiać miesiąc wcześniej (zwyczajowo po andrzejkach).

Zdaniem niektórych historyków żywności, pierwszy znany przepis na piernik pochodzi z Grecji z około 2400 roku p.n.e. Według innych, historia piernika sięga roku 992 (naszej ery), kiedy to że ormiański mnich Grzegorz z Nikopolis miał nauczyć chrześcijańskich piekarzy we Francji jego wyrobu

W Polsce pierwszy cech piernikarzy powstał w Krakowie. W Polsce w XVII wieku sprzedawano pierniki w aptekach jako skuteczny lek na wiele chorób[2]. Był, podobnie jak w innych krajach, symbolem dobrobytu i wysokiego statusu społecznego. W XVII-wiecznym Toruniu wypiekano słynne katarzynki, jakościowo porównywane ze znanymi w całej Europie piernikami norymberskimi. W XIX wieku pojawił się również w polskich domach chłopskich. Z 1938 roku pochodzi pierwsza znana wzmianka o piernikach szczecińskich. Pokruszone pierniki wchodzą w skład tradycyjnego staropolskiego sosu szarego.

(źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piernik)

„Kto się czubi, ten się lubi”

Kto się czubi, ten się lubi –
takie jest przysłowie

Więc wypada je przypomnieć
w tym dniu Święta Kobiet.
Chodź czubimy się czasami –
lubicie nas przecież.
Bo bez dziewczyn strasznie nudno
Byłoby na świecie.
Komu byście pomagali
nosić ciężkie siatki?
Komu byście przynosili
cukierki i kwiatki?
Kto by do was się uśmiechał?
kto by się rumienił?
kto by mówił:
Nie wypada trzymać rąk w kieszeni!
Komu byście fundowali do kina bilety?
 Nudno byłoby bez Kobiet

więc WIWAT KOBIETY!

Zbigniew Herbert

WILKI

 

Ponieważ żyli prawem wilka
historia o nich głucho milczy
pozostał po nich w kopnym śniegu
żółtawy mocz i ten ślad wilczy

szybciej niż w plecy strzał zdradziecki
trafiła serce mściwa rozpacz
pili samogon jedli nędzę
tak się starali losom sprostać

już nie zostanie agronomem
,,Ciemny" a ,,Świt" - księgowym
"Marusia" - matką ,,Grom" - poetą
posiwia śnieg ich młode głowy

nie opłakała ich Elektra
nie pogrzebała Antygona
i będą tak przez całą wieczność
w głębokim śniegu wiecznie konać

przegrali dom swój w białym borze
kędy zawiewa sypki śnieg
nie nam żałować - gryzipiórkom -
i gładzić ich zmierzwioną sierść

ponieważ żyli prawem wilka
historia o nich głucho milczy
został na zawsze w dobrym śniegu
żółtawy mocz i ten trop wilczy...

Pędzą wnuki ulicami

z ogromnymi laurkami.

Te laurki pełne kwiatków

Są dla wszystkich babć i dziadków.

A dziadkowie wraz z babciami

Już czekają przed domami.

Przez lornetki patrzą w dal

Wystrojeni jak na bal.

„Przy Wigilii”

Podzielić się opłatkiem,

powiedz mi, co to znaczy?

To dobrze życzyć innym

I wszystko im przebaczyć.

Przy wigilijnym stole

niech obcy gość zasiędzie.

W twoim rodzinnym kole –

przy opłatku, kolędzie.

 

Mieczysława Buczkówna

Już na płatkach śniegu przyfrunęły święta
Teraz wszystkie dzieci marzą tylko prezentach
Sanie Mikołaja dzwonią dzwoneczkami
Święty Mikołaju, bądź już wreszcie tutaj z nami

A Mikołaj pędzi, a Mikołaj gna
Od domu do domu ciężką pracę ma
Jego piękną brodę pokrył srebrny lód
Gdyby tak biedaczek już odpocząć mógł.

"Kapitan pod murawą śpi. Nie należy do zmarłych cieni..."

Jak długo w sercach naszych
Choć kropla polskiej krwi,
Jak długo w sercach naszych
Ojczysta miłość tkwi...

Stać będzie kraj nasz cały,
Stać będzie Piastów gród,
Zwycięży Orzeł Biały,
Zwycięży polski lud.

Testament mój

Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami,
Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny,
Dziś was rzucam i dalej idę w cień - z duchami -
A jak gdyby tu szczęście było - idę smętny.

Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica
Ani dla mojej lutni, ani dla imienia; -
Imię moje tak przeszło jako błyskawica
I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia.

Lecz wy, coście mnie znali, w podaniach przekażcie,
Żem dla ojczyzny sterał moje lata młode;
A póki okręt walczył - siedziałem na maszcie,
A gdy tonął - z okrętem poszedłem pod wodę...
(…)
Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!...

(…)

Juliusz Słowacki

Szkoła, szkoła nasza szkoła
choć niewielka, lecz wesoła.
Choć nauki będzie sporo
wszystko do nas się uśmiecha.
Pierwsza klasa – tak, to my.

"Pamięć wciąż osłania i rani
Zawsze wierna jak kamień
Zawsze czuła jak mgła
Zgodny taniec
W przedświcie krążą
Pamięć i wiatr
Spójrz za siebie
Żyć już czas

Pamięć jak okrutnie nie kłamie
Gdy przesuwa przed nami
To co sprawia nam ból
Gdy bezsenność rozciąga
Ponad noce i dnie
W gorzką przeszłość posłów śle..."

Zdzisława Sośnicka

„Szczęście…Szczęście owszem się zdarza - starczy mieć guzik i spotkać... kominiarza…”

Komu nieba były wrogiem,

 zrobiły go pedagogiem.

Ja się jednak z tym nie zgadzam,

swoje zdanie wypowiadam.

 Chlubą jest i wyróżnieniem,

 być - nauczycielem!

Święto dziś ziemniaka mamy

Tak więc wszystkich zapraszamy

Na konkursy i zawody

 Na zagadki i podchody

 Uśmiech, humor i zabawa

To dziś najważniejsza sprawa!

„Książki są jak okręty myśli żeglujące po oceanach czasu, troskliwie niosące swój drogocenny ładunek z pokolenia w pokolenie.”

Francis Bacon

Wybiła już godzina.

Dzwonek! Rok szkolny się zaczyna.

Znów dni popłyną pracowite

Nad książką szkolną, nad zeszytem ...

Życzę Wam wszystkim na początek

szkolnego roku samych piątek!

Żegnaj szkoło

Dzisiaj będzie nam wesoło.
gdy powiemy: żegnaj szkoło.

Dosyć zadań i kartkówek.
Dość już stopni, wywiadówek.
i ślęczenia nad książkami
i wstawania wraz z kurami.

Czas aby poleniuchować,
nową drogą powędrować.
Zdobyć owoc zakazany,
nie pytając wcześniej mamy.

A jak się już tym znudzimy,
i za szkołą zatęsknimy,
wrzesień miło powitamy,
z naszymi koleżankami
i kolegami się spotkamy.

DZIEŃ DZIECKA....

Raz w roku jest taki dzień,
Kiedy wspomnienie dzieciństwa,
Powraca do nas jak cień!

W tym dniu, każdy z nas,
Chciałby znów się dzieckiem stać,
Choć na krótki czas!

Bo przecież w każdym z nas,
Bo przecież w każdej,
dorosłej osobie.
Zarówno we mnie,
Jak i w tobie.

Cząstka dziecka nadal tkwi!
Więc bawmy się dziś,
- Jak dzieci!
I otwórzmy zabawie drzwi!

Życzę Wam wiele słoneczka,
uśmiechu i radości.
Niech w Waszych sercach,
zawsze ciepełko gości.

Bawcie się dziś wesoło,
realizujcie marzenia,
bo kiedy minie to Święto,
zostaną wspaniałe wspomnienia!

Ostatni występ ósmoklasistów...

Mama to osoba, która zastąpi każdego, ale nikt nie zastąpi mamy...

DZIECI NA WIELKANOC

Dzieci na Wielkanoc są inne niż zazwyczaj,
W dzieciach na Wielkanoc jest moc tajemnicza,
Dzieci na Wielkanoc
Wstają bardzo rano
I pytają: – Dlaczego dzwony tak głośno krzyczą?

Dzieci na Wielkanoc mają czerwone usta,
Czerwonymi ustami plotą różne głupstwa:
Czy strażak śpi na wieży,
Czy słońce to jest księżyc
I dlaczego hiacynty zaglądają w lustra.

Ty dzieciom na Wielkanoc odpuść wszystkie winy:
Że rozlały atrament, że zbiły słoiki –
Gdy tak smacznie śpią nocą,
Nie dziw, że we dnie psocą,
Że wciąż w ruchu są, jak małe listeczki brzeziny.

Ty także byłeś mały. To historia dawna,
Powiadasz. Ja rozumiem – dzisiaj nosisz krawat,
Parasol i notesik,
Ale gdyś jest wśród dzieci,
Czy nie jesteś znów dzieckiem, powiedz, czy nieprawda?

Widzisz, ten świat jest wciąż niedoskonały:
Jednym ciągle zbyt groźny, innym wciąż zbyt mały –
Ale wiedz: ciemne drogi,
Troski, trudy i trwogi –
Że dzieci, zawsze dzieci w nim opromieniały.

I jeszcze jedno cierpkie słówko jegomości
Podrzucę na odchodnym, z sympatii, z miłości:
Że gdy dzieciom, mój panie,
Zechcesz kropnąć kazanie,
Zaczynaj od kazania do własnych słabości.

 Konstanty Ildefons Gałczyński

Marsz Żuawów

Marsz, marsz Żuawy! Na bój, na krwawy,
Święty a prawy – marsz, Żuawy, marsz!

Włodzimierz Wolski

Pierwiosnek

Jeszcze w polu tyle śniegu,
Jeszcze strumyk lodem ścięty,
A pierwiosnek już na brzegu
Wyrósł śliczny, uśmiechnięty:

Witaj, witaj, kwiatku biały,
Główkę jasną zwróć do słonka,
Już bociany przyleciały,
W niebie słychać śpiew skowronka.

Stare wierzby nachyliły
Miękkie bazie ponad kwiatkiem:
Gdzie jest wiosna? Powiedz, miły,
Czyś nie widział jej przypadkiem?
Lecz on, widać, milczeć wolał.

O czym myślał -któż to zgadnie?
Spojrzał w niebo, spojrzał w pola,
Szepnął cicho: -Jak tu ładnie…

 Władysław Broniewski