Galeria

Chcesz być cały, zawsze zdrowy,
To używaj mądrze głowy.
W gospodarstwie przy robocie
Nigdy nie myśl o złej psocie.
Stosuj zasady BHP, 
By nie stało Ci się źle!

Paulina Płaszczyk

Żegnajcie, lasy zielone,
żegnajcie, rzeki błękitne.
Już jesień idzie przez łąki
i wrzosem liliowo kwitnie 

Ref.: Witaj nam, szkoło radosna,
grająca dzwonkiem co rano!
Dzień dobry, szkoło wesoła.
Lesie i łąko - dobranoc.

Żegnajcie, letnie przygody.
Czas już powracać do domu.
Złocą, czerwienią się liście
dębów, jesionów i klonów.

Ref.: Witaj nam, szkoło radosna,
grająca dzwonkiem co rano!
Dzień dobry, szkoło wesoła.
Lesie i łąko - dobranoc.

WIERSZ "Na wakacje ruszać czas"

Za dni kilka –o tej porze
będę witać polskie morze.
Bo najbardziej mi się marzy
żeby bawić się na plaży.

A ja chciałbym dotknąć chmury
i dlatego jadę w góry.
Razem z mamą, razem z tatą
w górach lubię spędzać lato.

Ja na morze nie mam czasu.
Wolę jechać het- do lasu.
I tam z dziadkiem zbierać grzyby
albo w rzece łowić ryby.

Dla mnie to najlepsza pora
żeby wskoczyć do jeziora.
Nie chcę w upał chodzić w góry.
Wolę jechać na Mazury.

Morze, góry, las i rzeka;
Wszystko to już na nas czeka.
Bo zaczęło się już lato
Jedźmy mamo, jedźmy tato.

Tak niedawno nad kołyską pochylałaś twarz.

Czas upływa, lat przybywa,

życie krótko trwa...

Wybacz mamo każdy smutek, każdą jedną łzę,

wiedz że nikt jak ja na świecie - tak nie kocha Cię...

Zostań z Bogiem-wrócę gdy mi będzie źle.

Silski

"Rywalizacja sprawia, że przeceniamy stare możliwości i niewolniczo kopiujemy to, co funkcjonowało w przeszłości."

Świecie nasz - 
Daj nam wiele jasnych dni! 
Świecie nasz - 
Daj nam w jasnym dniu oczekiwanie! 
Świecie nasz - 
Daj ugasić ogień zły! 
Świecie nasz - 
Daj nam radość, której tak szukamy! 
Świecie nasz - 
Daj nam płomień, stal i dźwięk! 
Świecie nasz - 
Daj otworzyć wszystkie ciężkie bramy! 
Świecie nasz - 
Daj pokonać każdy lęk! 
Świecie nasz - 
Daj nam radość blasku i odmiany! 
Świecie nasz - 
Daj nam cień wysokich traw! 
Świecie nasz - 
Daj zagubić się wśród drzew poszumu! 
Świecie nasz - 
Daj nam ciszy czarny staw! 
Świecie nasz - 
Daj nam siłę krzyku, śpiewu, tłumu! 
Świecie nasz - 
Daj nam wiele jasnych dni! 
Świecie nasz - 
Daj nam w jasnym dniu oczekiwanie! 
Świecie nasz - 
Daj ugasić ogień zły! 
Świecie nasz... 

Świecie nasz, świecie nasz, 
Chcę być z Tobą w zmowie, 
Z blaskiem twym, siłą twą, 
Co mi dasz - odpowiedz!

Marek Grechuta

Tyle śmieci jest na świecie.
Tyle brudu wokół nas.
Wszędzie śmieci te znajdziecie.
Na porządki nadszedł czas.

Niech się lasy zielenią,
Niech śmieci zniknie ślad
Posprzątajmy ziemię
Posprzątajmy świat

Czemu ludzie żyją w brudzie,
cierpi łąka, cierpi las.
Brudne ścieki precz od rzeki,
na porządki nadszedł czas.

Kiedy razem posprzątamy.
Zdrowszy będzie każdy z nas.
Bałaganić już nie damy.
Na porządki nadszedł czas.

Wielkanocne obyczaje wszyscy dobrze znamy.
Pamiętamy o nich, gdy przy stole się zbieramy.
Siada mama przy stole a przy mamie tata.
Wiosna na nas zza firanek zerka
a pstrokate pisanki chcą tańczyć oberka.
Wpuśćmy wiosnę. Niech słońcem zabłyśnie nad stołem. 
W wielkanocne świętowanie jak wiosna wesołe.

"KATYŃ"

Tej nocy zgładzono Wolność
W katyńskim lesie...
Zdradzieckim strzałem w czaszkę
Pokwitowano Wrzesień.

Związano do tyłu ręce,
By w obecności kata
Nie mogły się wznieść błagalnie
Do Boga i do świata.

Zakneblowano usta,
By w tej katyńskiej nocy
Nie mogły błagać o litość,
Ni wezwać znikąd pomocy.

W podartym jenieckim płaszczu
Martwą do rowu zepchnięto
I zasypano ziemią
Krwią na wskroś przesiąkniętą.

By zmartwychwstać nie mogła,
Ni dać znaku o sobie
I na zawsze została
W leśnym katyńskim grobie.

Pod śmiertelnym całunem
Zwiędłych katyńskich liści,
By nikt się nie doszukał,
By nikt się nie domyślił

Tej samotnej mogiły,
Tych prochów i tych kości -
Świadectwa największej hańby
I największej podłości.

Tej nocy zgładzono Prawdę
W katyńskim lesie,
Bo nawet wiatr, choć był świadkiem,
Po świecie jej nie rozniesie...

Bo tylko księżyc niemowa,
Płynąc nad smutną mogiłą,
Mógłby zaświadczyć poświatą
Jak to naprawdę było...

Bo tylko świt, który wstawał
Na kształt różowej pochodni
Mógłby wyjawić światu
Sekret ponurej zbrodni...

Bo tylko drzewa nad grobem
Stojące niby gromnice
Mogłyby liści szelestem
Wyszumieć tę tajemnicę...

Bo tylko ziemia milcząca,
Kryjąca jenieckie ciała,
Wyznać okrutną prawdę
Mogłaby - gdyby umiała.

Tej nocy sprawiedliwość
Zgładzono w katyńskim lesie...
Bo która to już wiosna?
Która zima i jesień

Minęły od tego czasu,
Od owych chwil straszliwych?
A sprawiedliwość milczy,
Nie ma jej widać wśród żywych.

Widać we wspólnym grobie
Legła przeszyta kulami -
Jak inni - z kneblem na ustach,
Z zawiązanymi oczami.

Bo jeśli jej nie zabrała,
Nie skryła katyńska gleba,
Gdy żywa - czemu nie woła,
Nie krzyczy o pomstę do nieba?

Czemu - jeżeli istnieje -
Nie wstrząśnie sumieniem świata?
Czemu nie tropi, nie ściga,
Nie sądzi , nie karze kata?

Zgładzono sprawiedliwość,
Prawdę i wolność zgładzono
Zgładzono w smoleńskim lesie
Pod obcej nocy osłoną...

Dziś jeno ptaki smutku
W lesie zawodzą żałośnie,
Jak gdyby pamiętały
O tej katyńskiej wiośnie.

Jakby wypatrywały
Wśród leśnego poszycia
Śladów jenieckiej śmierci,
Oznak byłego życia.

Czy spod dębowych liści
Albo sosnowych igiełek
Nie błyśnie szlif oficerski
Lub zardzewiały orzełek,

Strzęp zielonego munduru,
Kartka z notesu wydarta
Albo baretka spłowiała,
Pleśnią katyńską przeżarta.

I tylko p a m i ę ć została
Po tej katyńskiej nocy...
Pamięć n i e d a ł a się zgładzić,
Nie chciała ulec przemocy

I woła o s p r a w i e d l i w o ś ć
I p r a w d ę po świecie niesie -
Prawdę o jeńców tysiącach
Zgładzonych w katyńskim lesie.

Feliks Konarski

Wiosna

Naplotkowała sosna, że już się zbliża wiosna.
Kret skrzywił się ponuro: - Przyjedzie pewno furą
Jeż się najeżył srodze: - Raczej na hulajnodze.
Wąż syknął: - Ja nie wierzę, przyjedzie na rowerze.
Kos gwizdnął: - Wiem coś o tym, przyleci samolotem.
- Skąd znowu - rzekła sroka - ja z niej nie spuszczam oka
i w zeszłym roku w maju widziałam ją w tramwaju.
- Nieprawda wiosna zwykle przyjeżdża motocyklem!
- A ja wam tu dowiodę, że właśnie samochodem.
- Nieprawda, bo w karecie!
- W karecie? - Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko, że płynie własną łódką!
A wiosna przyszła pieszo.
Już kwiaty za nią śpieszą, już trawy przed nią rosną
i szumią - Witaj wiosno!

?O kobiety, jak wielka jest wasza potęga!
Od was szczęście pochodzi, jeśli go doznajem,
Od kolebki do trumny władza wasza sięga,
Bez was pustynią, z wami świat może być rajem.?
Bruno Kiciński

ŻOŁNIERZE WYKLĘCI 

Gdy losy wojny przesądzić się miały 
I pancerny pierścień był u wrót Berlina 
Dla nich ta wojna wcale się nie kończy 
Walka o wolność dla nich się zaczyna 

Ze zniewoleniem narzuconym siłą 
Przez obcy system sąsiada ze wschodu 
Który w istocie w swoich założeniach 
Miał złamać ducha polskiego narodu 

Wolność, niepodległość, to ich święte hasło 
Zrodzone by bronić ojczyzny od wroga 
Za swoje marzenia oddawali życie 
Bo do wolności przez ofiarę droga 

Fałszywa wolność i przyjaźń obłudna 
Żołnierzom Wyklętym zawsze była obca 
Tak ich uczyli, tak ich wychowali 
Od lat najmłodszych, od małego chłopca 

Ich zbrojny opór choć w nierównej walce 
Dawał nadzieję, wciąż o tym mówiono 
Że przyjdą czasy, ze przyjdzie ten moment 
Gdy polski orzeł znów będzie z koroną 

Przykład odwagi, męstwa i ofiary 
Którą złożyć chcieli Wyklęci Żołnierze 
W katowniach, więzieniach i na szubienicy 
Bo wolność ojczyzny krzyżami się mierzy?

Józef. 1. 03. 2012

O FRASZKACH

Próżno mnie do dziewiąci lat swe fraszki chować,

Jako ksiąg mądrzy ludzi zwykli poprawować,

Bo tu moją pilnością już nic nie przybędzie:

Bych kreślił i nadkreślił, fraszka fraszką będzie.

Jan Kochanowski

Lecz oto księżniczki przybyły na bal

każda suknię ma lśniącą  , koronę i szal.

Za nimi kroczą dumnie rycerze wspaniali

wszyscy bardzo dzielni, chociaż jeszcze mali.

Muzyka do tańca zagrała wesoło

wirują radośnie wszystkie pary wkoło.

Pędzą wnuki ulicami
z ogromnymi laurkami.
Te laurki pełne kwiatków
są dla wszystkich babć i dziadków.
A dziadkowie wraz z babciami
już czekają przed domami.
Przez lornetki patrzą w dal
wystrojeni jak na bal.

?Na ruch, ruch, ruch jest dzisiaj wielka moda, więc  wsiadaj na rower co czerwoną ma ramę i białe opony i w drogę! Pamiętaj kamizelkę włóż na siebie, by kierowca widział ciebie i patrz uważnie na znaki drogowe, obrazki kolorowe ostrzegawcze, nakazu, zakazu. Kiedy wybierasz się na spacer o zmroku droga koleżanko i kolego miły od obuwia, aż do głowy cały stań się odblaskowy. A z Internetu, korzystaj mądrze, a unikniesz kłopotów??

PRZY WIGILIJNYM STOLE

Przy wigilijnym stole
Łamiąc opłatek święty,
Pomnijcie, że dzień
ten radosny w miłości
jest poczęty;

Że, jak mówi wam
wszystkim dawne,
odwieczne orędzie,
Z pierwszą na niebie
gwiazdą Bóg w
waszym domu
zasiędzie.

Sercem go przyjąć
gorącym, na ścieżaj
otworzyć wrota ?
Oto, co czynić
wam każe Miłość,
największa cnota.

A twórczych pozbawi
cię ogni, sromotnie
zamknąwszy swe
wnętrze, Kto z bratem
żyje w niezgodzie,
Depcąc orędzie
najświętsze.

Wzajemnie przebaczyć
winy, koniec położyć
rozterce, a z walki
wyjdzie zwycięsko
walczące narodu
serce.

Jan Kasprowicz

Kochany Panie Mikołaju, 
My tak czekamy każdej zimy, 
Dlaczego zawsze Pan przychodzi 
do nas Gdy śpimy ? 

Czy to już musi tak pozostać?
Czy to jest w księgach zapisane? 
Ja od prezentu bym wolała 
Spotkanie z Panem. 

I wiem od dzieci, że z radością, 
Chciałyby słuchać Pana głosu, 
W mróz ogrzejemy Panu uszy 
Piosenką gorącą jak rosół! 

Ref. 
Hu, hu, ha, hu, hu, ha, 
Nasza zima zła! 
Ale zima z Mikołajem 
Jest pachnącym, ciepłym majem!
Zawsze bądź wśród nas 
Mikołaju, Mikołaju, Mikołaju nasz! 

Kochany Panie Mikołaju, 
Dziewczynka z bardzo smutną minką 
Pyta mnie o to, czy Pan znajdzie 
Prezent pod choinką? 

Czy ktoś o Panu nie zapomni 
Że Panu smutno będzie potem 
Dzieci chcą Panu dać w prezencie 
Serca szczerozłote. 

Takie serduszka pięknie grzeją 
W długich podróżach wśród zamieci, 
Dzieci są Pana Mikołajem, 
A Pan jest Mikołajem dzieci. 

Majka Jeżowska

Po co jest teatr

Ta drabina to schody do nieba, 
a ta miska pod schodami to księżyc. 
Tamten miecz to zwyczajny pogrzebacz, 
a z garnków są hełmy rycerzy.

Ale kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr. 
A teatr jest po to, 
żeby wszystko było inne niż dotąd. 
Żeby iść do domu w zamyśleniu, 
w zachwycie.

I już zawsze w misce księżyc widzieć...

Joanna Kulmowa 

STRAŻACY NIE IDĄ DO PIEKŁA? ZACZĘLIBY JE GASIĆ

Gdyby komuś coś się stało
Podejdź i zapytaj ?HALO??
Klęknij obok
Chwyć rączkami za ramiona
I poczekaj czy zawoła
Jeśli nic nie odpowiada
Krzycz o pomoc ? oto rada

Pochyl buzię do polika
Słuchaj chwilę czy oddycha
Patrz czy się podnosi brzuszek
Poczuj ciepło koło uszek

Zadzwoń szybko po doktora
Na działania twoje pora

Jeśli nadal nic nie czujesz
Do ucisków przystępujesz
Proste rączki spleć ze sobą
Pochyl się nad tą osobą

Połóż na serduszko ręce
I uciskaj rytm w piosence
Rób tak póki starczy sił
A ten człowiek będzie żył

(źródło: http://www.przedszkole-debno.edu.pl)

ELEMENTARZ SPORTOWY

Każde dziecko o tym wie:
Chcesz być zdrowy ? ruszaj się!
Sport to bardzo ważna sprawa.
Są reguły, jest zabawa.
Jest dyscyplin co nie miara,
część z nich nowa, a część stara.
Od wędkarstwa, sztuk łowieckich,
od antycznych igrzysk greckich,
poprzez dzieje, poprzez lata
aż do współczesnego świata.
Każdy znajdzie coś dla siebie.
Sprawdź, co dobre jest dla ciebie.
Może rolki, koszykówka,
rower, piłka lub siatkówka,
szachy, judo czy pływanie
taniec, skoki, żeglowanie
biegi, sanki i łyżwiarstwo,
hokej, snowboard czy narciarstwo?
Może tenis lub karate?
Namów mamę, siostrę, tatę.
Również dla twojego brata
dobrodziejstwa sportów świata:
refleks, sprawność, orientacja,
walka i rywalizacja.
Ważna jest też ta zasada
(to zaleta jest, nie wada):
nie są ważne tu medale,
lecz jak ćwiczysz ? czy wytrwale,
czy szanujesz przeciwnika.
Jaki jesteś, stąd wynika!
Sport nauczyć może wiele.
Zdrowy duch jest w zdrowym ciele,
a z wszystkiego jedna racja:
górą sport i rekreacja!

Altamira

?Sznurek Jurka?

Tuż za szkołą, bardzo blisko,
kiedyś tam wyrzucił Jurek
poplątany stary sznurek
A nazajutrz obok sznurka
od banana spadła skórka
wyrzucona przez Karola.
Tam też wkrótce Jaś i Ola
wyrzucili bez wahania
swoje torby po śniadaniach
stos papierków po cukierkach
wysypała tam Walerka
Na papierki spadła ścierka, 
jakaś pusta bombonierka,
I od lodów sto patyków
pustych kubków moc z plastiku.
Ot tak, od sznurka Jurka,
wnet urosła śmieci górka,
A z tej górki wielka góra,
której szczyt utonął w chmurach
Nie ma miejsca na boisko
lecz śmietnisko mamy blisko

L. Szołdra

Taka rzecz nigdy nie mogłaby się wydarzyć wokół szkoły w Krzczonowie - my dbamy o naszą Ziemię i sprzątamy po sobie. Mało tego przedszkolaki z panią Madzią potrafią zrobić niezwykłe rzeczy ze zwykłych? śmieci. To nie tylko pokaz kreatywności, ale i tego, że fajne dekoracje czy upominki nie muszą być kupione, ale można wykonać je samodzielnie i to przy użyciu ?produktów?, które już przeznaczono do wyrzucenia. To rozwiązanie ekonomiczne i ekologiczne. Czy trzeba czegoś więcej?

Za korony blask, za piastowski szczep,
Wielka Polsko my Twe dzieci, na życie i śmierć
Pamięć, co w nas tkwi, nie rozmyje się,
Wielka Polsko na wezwanie my stajemy Twe,

Polsko, Polsko, Polsko ma,
Ziemio nasza kochana,
Ziemio sławna, ziemio święta,
Bóg, honor i ojczyzna,
Ziemio sławna, ziemio święta,
Bóg, honor i ojczyzna,

Bohaterowie z czterech polskich stron,
Oddawali swoje życie za ojczyznę swą,
Dziś staniemy my, spłacić ziemi dług,
Nie rzucimy naszej ziemi, tak dopomóż Bóg,

Polsko, Polsko, Polsko ma,
Ziemio nasza kochana,
Ziemio sławna, ziemio święta,
Bóg, honor i ojczyzna,
Ziemio sławna, ziemio święta,
Bóg, honor i ojczyzna,

Przez daleki step i katyński las,
Polak przeszedł w imię Boga, oto naród nasz,
Wrócą chwały dni, za przelaną krew,
Jak ojcowie, my nie damy, miana Polski gnieść,

Polsko, Polsko, Polsko ma,
Ziemio nasza kochana,
Ziemio sławna, ziemio święta,
Bóg, honor i ojczyzna,
Ziemio sławna, ziemio święta,
Bóg, honor i ojczyzna.

ZJEDNOCZONY URSYNÓW

Polskie cmentarze... to białe cmentarze.
Brzozy w pośpiechu ciosane na krzyże,
Gdy świt nie gasnął, trąbka jeszcze grała.
Pod hełmem ciągle nieuśpiona ziemia.
I w grobach sprawa wciąż nieutulona.
Polskie cmentarze... to białe cmentarze.
A gdzież ten spokój, gdzie to zamyślenie?
Gdzie jest ta wieczność w drzewach kołysana?
Polskie cmentarze... to białe cmentarze.
W tym wielkim śniegu, co na śpiących spada.
Jest szpadel obok, karabin, siekiera -
W mozolnym życiu i w gorących dziejach.

Zbigniew Jerzyna "Polskie cmentarze"

"My jesteśmy przedszkolacy
Wszyscy mili, ładni tacy
Chcemy pięknie was powitać
Opowiedzieć co tu słychać."

"Teraz już z honorem ślubować możemy"