ŻOŁNIERZE WYKLĘCI – PAMIĘĆ ODZYSKANA PO LATACH

IMG_9365

 ŻOŁNIERZE WYKLĘCIŻOŁNIERZE NIEZŁOMNI, polskie powojenne podziemie niepodległościowe i antykomunistyczne –antykomunistyczny,  niepodległościowy ruch partyzancki, stawiający opór  sowietyzacji Polski  i podporządkowaniu jej ZSRR, toczący walkę ze służbami bezpieczeństwa ZSRR  i podporządkowanymi im służbami w Polsce.

Liczbę członków wszystkich organizacji i grup konspiracyjnych szacuje się na 120–180 tysięcy osób. W ostatnich dniach II wojny światowej na terenie Polski działało  80 tysięcy partyzantów antykomunistycznych. Ostatni członek ruchu oporu – Józef Franczak ps. „Lalek” z oddziału kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka” – zginął w obławie w Majdanie Kozic Górnych pod Piaskami (woj. lubelskie) osiemnaście lat po wojnie – 21 października 1963 roku. W praktyce jednak większość organizacji zbrojnych upadła na skutek braku reakcji USA i Wielkiej Brytanii, gwarantów postanowień konferencji jałtańskiej, na sfałszowanie przez PPR wyborów do Sejmu Ustawodawczego w styczniu 1947 i w konsekwencji ostateczne uznanie w ten sposób przez mocarstwa anglosaskie narzuconej przez ZSRR władzy w Polsce. Po masowych ujawnieniach (76 774 osoby) w trakcie powyborczej amnestii, w związku z załamaniem się oczekiwań na interwencję mocarstw, antykomunistyczne, niepodległościowe podziemie zbrojne liczyło po 1947 nie więcej niż dwa tysiące osób.

NAZWA

Uczestnicy ruchu partyzanckiego określani są jako „żołnierze wyklęci”, „żołnierze drugiej konspiracji” czy jako „żołnierze niezłomni”. Propaganda PRL określała żołnierzy podziemia niepodległościowego jako bandy reakcyjnego podziemia. Określenie „żołnierze wyklęci” powstało w 1993 – użyto go pierwszy raz w tytule wystawy Żołnierze Wyklęci – antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 r., organizowanej przez Ligę Republikańską na Uniwersytecie Warszawskim. Jego autorem był Leszek Żebrowski. Stanowi ono bezpośrednie odwołanie do listu otrzymanego przez wdowę po jednym z żołnierzy podziemia,   w którym, zawiadamiając o wykonaniu wyroku śmierci na jej mężu, dowódca jednostki wojskowej pisze o nim: „wieczna hańba i nienawiść naszych żołnierzy i oficerów towarzyszy mu i poza grób. Każdy, kto czuje w sobie polską krew, przeklina go – niech więc wyrzeknie się go własna jego żona i dziecko”. Termin „żołnierze wyklęci” upowszechnił Jerzy Śląski, publikując książkę o takim tytule.

 

1 MARCA obchodzone jest corocznie  polskie święto państwowe  NARODOWY DZIEŃ PAMIĘCI „ŻOŁNIERZY WYKLĘTYCH”, poświęcone upamiętnieniu żołnierzy antykomunistycznego i niepodległościowego podziemia.

Uczniowie naszej szkoły w tym dniu oddali hołd żołnierzom wyklętym. Podczas lekcji wychowawczych i lekcji historii rozmawiali z nauczycielami o losach Niezłomnych, wykonali plakaty o Irenie Siedzikównie oraz Witoldzie Pileckim oraz przygotowali okolicznościową gazetkę ścienną na szkolnym korytarzu.

(…)

„Ponieważ żyli prawem wilka

Historia o nich głucho milczy

Pozostał po nich w kopnym śniegu

Ich gniew, ich rozpacz i ślad ich wilczy.”

Zbigniew Herbert